Omdat Tippy  de kabouter geen slaapplaats had bood de kikkerfamilie aan te blijven slapen tussen het riet. Nou dat leek de kabouter wel leuk.... Maar eerst moest er gegetenw worden Met zijn allen gingen ze op jacht naar vliegjes en muggen  Ma kikker die bakte ze en na heerlijk te hebben gegeten werd iedereen toch wel slaperig.  Daarom zochten ze hun bedjes op. Daarin gingen ze heerlijk slapen. De volgende morgen ging Tippy  toch echt weer verder de wijde bos wereld in.  Het was reuze gezellig geweest maar zijn bloed kriebelde weer hij wilde verder....Na lang lopen zag hij in de verte rook. Vreemd dacht hij nog in een bos rook ,er zou toch geen brand zijn. Dichterbij gekomen zag hij dat het het huisje was van zijn verre opa. Kabouters kunnen wel 200 jaar worden en deze oom was al echt een oude man.Omdat het best wel koud was en zeker als je al oud bent had opa de kachel opgestookt.. Ook hier was hij van harte welkom. Samen haalden ze herinneringen van toen op. Tippy van toen hij nog een kleuter was en vaak op bezoek kwam bij opa. En over de laven en de elfjes die over het bos waakten. Of over de wilde dieren de wolven en de konijnen. Wist je trouwens dat kabouters de konijnen altijd hielpen als ze in gevaar waren.? Kabouters verjagen de wolven en de vossen. Tippy's vader had al vele konijnen geholpen ja dat was een taak van de kabouters. Na al die leuke herinneringen wilde Tippy toch weer verder gaan.  Na een kort afscheid van opa ging hij weer op pad.. Na lang lopen werd hij moe en ging  hij zitten. Na even te zijn ingedut zag hij naast zich een vos zitten. Eerst schrok hij wel zo'n groot dier wat wilde die van hem? Zou hij hem ook kunnen verjagen? Vossen aten toch kleine dieren en wie weet zag de vos hem wel voor een dier aan.Tippy besloot om net te doen alsof hij totaal niet bang maar intussen knikten zijn knietjes wel hoor. Gelukkig voor Tippy was het een vriendelijke vos die vroeg Wil je een lift hebben? Klim maar op mijn rug dan gaan we samen rennen . En rennen dat kon hij hoor. na een wilde rit stapte de kabouter af bedankte de vos en liep verder.Wat een vriendelijke dieren waren er hier in het fantasiebos zeg! Vrolijk en opgelucht dat de vos toch aardig was liep hij verder. Hij begon honger te krijgen wat zou hij nu  weer eens eten? Weer bessen of vliegen daar had hij geen zin in.Maar ja wat dan? Het begon ook al donder te worden hij moest toch een slaapplek vinden. Misschien een konijnenholletje of een holle boom maar eerst iets eten.Verderop zag hij zowaar een notenboom staan heerlijke hazelnoten mmmm. Dat werd zoeken op de grond  en zoeken dat viel nog niet mee vele dieren waren hem al voor geweest voor hun wintervoorraad. maar gelukkig vond Tippy er genoeg om even zijn buikje te vullen.Nu nog een slaapplaats en ook dat viel mee een holle boom heerlijk even wegdoezelen morgen was er weer een dag hoor.