Aan de voet van de heuvel, dicht bij de bosrand,ligt een weelderig en sappig groen grasland....

Hier spelen en rusten onze dierbare vrienden,
nadat ze tijdens hun leven ons dienden.
En hier bij die mooie regenboog brug,
vinden ze hun rust en gezondheid weer terug.
Ze ravotten in het gras, zonder pijn of verdriet,
en spelen tot er één z'n baasje weer ziet...

Dan springt hij op, en spitst zijn oren,
deze vriendschap ging nooit verloren.
Ze begroeten elkaar met eindeloze kussen,
Hier komt echt niemand ooit meer tussen.

Eindelijk hebben ze elkaar weer terug
en tezamen gaan ze over de regenboog brug.     

...Als tranen een trap konden bouwen....
...en herinneringen een  brug...
...Dan klom ik hoog de hemel in....

...en nam je snel mee terug...

...als sterren konden spreken....

...als sterren konden zien...

...zou je dan vanavond heel even willen zwaaien,

en twinkelen als een groet...

...Zodat ik hier beneden weet,
hoe het zonder jouw verder moet...