Hoofdstuk 34

   

Ja, het kon niet uitblijven, wij katten beleven altijd wat. Dus vandaar alweer een nieuw hoofdstuk erbij. Het is nog steeds koud, het is tenslotte februari, en ook wij hebben het af en toe koud. Baasje draait de verwarming alleen aan als hij thuis is en ook ’s nachts is het niet altijd warm. Omdat wij ook energie nodig hebben eten wij onze voedselbakjes meestal helemaal leeg. Baasje geeft ons ’s ochtends een bakje vol met zachte brokjes waar wij de hele dag mee kunnen doen. Alleen vinden wij die brokjes niet erg lekker dus laten wij vaak de helft of meer staan. “s avonds, als baasje thuis komt, is het altijd feest. Ik, tobi dus, zit dan al achter de deur te wachten op de voetstappen van baasje. Zodra ik de voetstappen hoor miauw ik even naar kleintje zodat ook zij klaar is om hem te begroeten. Als de sleutel in de deur wordt gestoken en de deur opengaat, sta ik altijd achter de deur om baasje te begroeten met een paar hele luide miauwen. Kleintje zit dan altijd in de woonkamer op baasje te wachten en geeft alleen maar kopjes en ruikt even of het inderdaad baasje wel is. Zodra baasje zijn jas uit heeft staan wij al in de starthouding om naar onze voedselbakjes te gaan. Baasje haalt de halfvolle bakjes weg en ook de waterbak en gaat alles weer vullen. Eerst onze waterbakjes, daar ben ik altijd mee in de war want ik loop er altijd meteen naar toe om te eten. Het ziet er anders uit dan ons voedsel, vandaar dat ik gelukkig nooit een natte neus heb gehaald. Maar dan komt ons voedsel, dat ruikt al zo heerlijk en het zijn geen brokjes! Nee, het is pastei van kip of kalkoen of vis etc etc. Echt heerlijk, allebei kunnen we niet wachten tot onze voedselbakjes op de grond staan. Wij stormen er allebei op af alsof we de hele dag niets hebben gegeten.

Voordat baasje klaar is met zijn eigen voedsel zijn wij allang klaar. Kleintje heeft meestal aan één vol voedselbakje genoeg maar ik heb dan nog lang niet genoeg gegeten. Ik miauw, eigenlijk niet eens miauwen maar meer schreeuwend miauwen. Ik probeer dan duidelijk te maken dat baasje nog iets is vergeten. Baasje aait mij dan wel maar ik spring dan naar onze kattenkamer toe, waar onze voedselbakjes staan, en kijk baasje heel indringend en vragend aan. Meestal begrijpt hij mij dan wel, maar af en toe moet ik echt alles uit de kast halen om hem over te halen uit zijn stoel te komen om te zien wat ik wil hebben. Poezentaal schijnt voor mensen toch heel moeilijk te zijn. Eindelijk krijg ik dan weer een volle voedselbak en ik stort me er weer volledig op. Alsof dat nog niet genoeg is, en dat is het niet want ik wil echt alles hebben, begin ik weer de aandacht van baasje te trekken.
Baasje staat op en kijkt of mijn voedselbakje leeg is, nee dus. Mijn waterbakje leeg is, nee dus. Daarna gaat baasje weer zitten, maar niet voor lang! Weer ga ik naar baasje toe en begin zijn aandacht te trekken om, zodra hij maar iets beweegt, meteen naar onze kattenkamer te sprinten en afwachtend te gaan zitten kijken. Baasje gaat weer kijken en vindt allebei de bakjes nog steeds vol. Vragend kijk ik naar baasje om vervolgens heel kalm naar mijn voedselbakje met korrels te lopen en weer naar baasje te kijken.

Eindelijk zie ik dat baasje het door heeft wat ik mis. Nu wordt ook mijn bakje met korrels gevuld en kijk hem tevreden aan. Ik heb weer mijn zin, na een hele dag alleen te zijn geweest verlang ik te dineren, het liefst een drie gangen menu! Als baasje dan eindelijk achter zijn PC zit ga ik heerlijk voor het toetsenbord zitten om mij schoon te likken. Zo heb ik gelijk weer zijn aandacht want baasje kan dan moeilijk typen omdat ik ervoor zit HAHA! Na een poosje heb ik er genoeg van en wil een heerlijke kattensnack. Bij de gedachte alleen al begin ik te watertanden, wat zijn die snacks lekker. Gelukkig krijg ik altijd mijn zin, want dan kan baasje eindelijk weer normaal bij zijn toetsenbord !als ik dat alles opgepeuzeld heb, kleintje ligt dan meestal heerlijk in haar hangmat voor de verwarming, vindt ik dat ik baasje wel weer genoeg heb laten lopen en ga lekker op de bank liggen. Als ’s avonds de lichten uit gaan spurt ik naar de slaapkamer om het dekbed even voor baasje recht te leggen. Ook kleintje komt dan even kijken, maar dat is eigenlijk meer om dat daar ook een waterbak staat die baasje altijd ’s avonds van vers water voorziet. Als de slaapkamer ook donker is en baasje zacht ligt te snurken, spring ik op het dekbed bovenop baasje zijn benen. Baasje mompelt dan iets en geeft mij een aai en gaat vrolijk verder met snurken.
Kleintje volgt meestal kort daarna, maar is iets voorzichtiger. Zij ploft meestal naast baasje neer en begint zich klaar te maken om baasje warm te houden. Eerst links draaien, dan rechts draaien, pootjes strekken om daarna een diepe zucht te laten. Als iedereen lekker warm is gaan kleintje en ik weer van het bed af en slapen de verdere nacht op de bank.