Hoofdstuk 33

Inmiddels ben ik weer een jaartje, nadat ik was ziek geweest, samen met tobi lekker thuis. Baasje gaat elke dag “s ochtends weg en komt trouw elke avond weer terug. Ik ben inmiddels ook weer een “gewichtige” dame geworden en zit lekker in mijn velletje.   Sinds die tijd ben ik nooit meer echt ziek geweest, en ook tobi gelukkig niet. Wel hebben wij beiden af en toe last van het toch wel ouder worden. Tobi had tot voor kort twee behoorlijk lange hoektanden, die echt uitstaken. Hij was net een soort dracula. Maar op een dag vond baasje plotseling een lange tand op de vloer. Hij keek eens goed naar tobi en inderdaad toen had hij er nog maar één.
Na een goede week vond baasje weer een tand, en verdraaid toen had tobi er géén meer. Gelukkig zijn de tanden inmiddels weer aangegroeid, alleen niet meer zo extreem lang geworden. Met kerstmis afgelopen jaar (2002) bracht baasje een hele grote doos mee. Die doos zat helemaal vol met lekkernijen, jammer genoeg niet voor ons. Nadat alle spullen opgeborgen waren zette baasje die grote doos op de grond en pakte een dekentje die hij in die doos legde. Meteen ging tobi op onderzoek uit en sprong hup zo die doos in. Nadat alles oké was bevonden strekte hij zich eens lekker uit en ging languit liggen slapen!

Het duurde een hele tijd voordat ik eindelijk eens die doos kon onderzoeken. Mijn achterpootjes waren gelukkig sterk genoeg om de sprong te wagen. Nou, dat lag wel lekker vond ik, baasje had inmiddels één helft van het deksel dichtgedaan. Dat maakte mij totaal niets uit en ik sliep rustig door. Heerlijk donker en toch lekker warm, precies wat een oudere poes nodig had, warmte. Na enkele dagen was de nieuwigheid er van af en gebruikten wij de doos  als wij verstoppertje speelden. Alleen had baasje een namaakpoes gekocht die lag te slapen.