Hoofdstuk 20

De jaarwisseling ook weer achter de rug, al dat geknal. Toen op een avond baasje alles in dozen begon te doen, vroeg ik kleintje of hij  wist waarom baasje dat deed. Oh nee hè, zei kleintje, niet weer verhuizen toch. Verhuizen, wat is dat?  Nadat kleintje had uitgelegd wat verhuizen precies was, vond ik het al een minder leuk idee. Alles werd in dozen gepakt en tegen een van de muren gezet. Binnen een korte tijd zag je de helft van de muur niet meer!  Weken van inpakken volgden, toen een paar dagen van weghalen totdat  er nog maar een paar dingen in huis stonden. Benieuwd naar wat er ging komen zat ik alvast in de verhuiskooi te wachten toen baasje binnenkwam.  Baasje vond het blijkbaar wel een leuk idee want hij zette kleintje er bij en ging met ons op stap. In het nieuwe huis was het eerste wat mij opviel de grote ruimte en dat er voor iedere ruimte een deur was. Nadat wij uit onze kooi waren gelaten gingen we beiden op onderzoek uit. Ook hier stond de bank al in de kamer, en achter die kamer, ja verdraaid, wij hadden ook een eigen kamer! Lekker groen tapijt, een kattentoilet, onze voedsel en drinkbakken en zomaar een heuse stoel!  Dit hadden we nog nooit gehad, een eigen kattenkamer met uitzicht op het gras. Nu hier zou ik het wel een paar jaar uithouden en kleintje ook.

Toen ik op de stoel sprong ging dat niet helemaal zo als het moest. Vroeger sprong ik en hup daar zat ik, maar nu moest ik mijzelf vastklemmen met mijn nagels om er niet af te vallen. Toen besefte ik dat ik ook niet meer de jongste was, in mensenleeftijd al bijna 60 jaar!! En kleintje was zelfs al bijna 68 jaar. Ach ja als dit alle ongemakken waren hoefde ik nog niet te klagen op mijn leeftijd. Nadat we alles grondig hadden onderzocht moesten we beiden toegeven dat  deze keer verhuizen helemaal niet zo erg was. De ruimte was vele malen groter, zo konden we elkaar nog eens achterna rennen. Na de ingang kreeg je de grote kamer en aan de andere kant de slaapkamer.  Dus als we gingen rennen konden we vanaf onze eigen kamer zo de kamer in, dan rechtdoor de gang in of de andere kant de slaapkamer in waar we op bed konden springen of op de vensterbank  konden springen om naar buiten te kijken.  Soms nam ik de bocht iets te klein en moest ik noodgedwongen een noodstop maken, dan hoorde je een vreselijk getik van mijn nagels op de gladde vloer, meestal ging dat dan wel goed.
Nadat we uitgerend waren gingen we meestal beide naar de kamer, hup op de bank springen  en ons velletje een schoonmaakbeurt geven om daarna heerlijk op de bank te slapen.




Baasje had iets nieuws bij de verwarming opgehangen, een soort hangmandje.Natuurlijk moest ik eerst even kijken of dat mandje wel lekker lag. Nou dat lag verrukkelijk zelfs, niets op aan te merken. Heerlijk warm, lekker zacht alleen jammer dat wij dit met zijn tweeën moesten delen. Maar ja, ik kan niet de hele dag slapen, alhoewel ik daar geen moeite me zou hebben. Als baasje thuis kwam was ik altijd de eerste die zijn auto aan hoorde komen. Ik zat dan achter de deur te wachten tot hij binnenkwam, want dan kregen wij weer te eten. Ook kleintje had inmiddels door dat als ik achter de deur ging zitten het etenstijd werd .Baasje zijn voetstappen kunnen wij al meters vooraf horen, al loopt hij op zijn tenen. Dat helpt allemaal niets, wij poezen horen hem toch wel. De deur gaat open en wij staan klaar om baasje te begroeten, altijd een paar miauwtjes van mij. Kleintje zegt niet zoveel, zij doet het met gebaren. En met haar ogen, die spreken boekdelen. Gelukkig dat baasje geleerd heeft om ons een beetje te begrijpen. Na een aai over onze bolletjes gaan wij richting onze eigen kamer waar de voedselbakken staan. Ongeduldig wachten wij totdat baasje de bakken wegneemt en omspoelt. Dan gaat een deur open van de keuken en daar staan alle blikjes en bakjes met ons voedsel. Wat kattenkorreltjes voor mij en voor kleintje eten uit blik, jummie. Als dan de bakjes worden neergezet weten we niet hoe snel we daar na toe moeten gaan. Kleintje probeert altijd voor te dringen, maar ik heb mijn eigen bak met korreltjes. Voordat ik begin te eten uit mijn bakje ga ik altijd eerst uit de bak van kleintje eten.

Is veel lekkerder en zo weet ze wie er de baas is, ik dus! Als we onze buikjes vol hebben gaan we lekker naast baasje op de bank liggen. Soms ga ik zelfs op schoot liggen, heerlijk met mijn kopje in zijn hand, helemaal opgerold norren. Als ik klaar ben met genieten dan mag kleintje op schoot gaan liggen. Eerst gaat ze met de voorpootjes wat trappelen om dan met een plof te gaan liggen. Zo kan ze een hele avond liggen genieten.