In Memoriam
Warning: Parameter 1 to modMainMenuHelper::buildXML() expected to be a reference, value given in /home/dierenvr/public_html/libraries/joomla/cache/handler/callback.php on line 99
Dierenverhalen
Warning: Parameter 1 to modMainMenuHelper::buildXML() expected to be a reference, value given in /home/dierenvr/public_html/libraries/joomla/cache/handler/callback.php on line 99
Kinderverhalen
Warning: Parameter 1 to modMainMenuHelper::buildXML() expected to be a reference, value given in /home/dierenvr/public_html/libraries/joomla/cache/handler/callback.php on line 99
diversen
Warning: Parameter 1 to modMainMenuHelper::buildXML() expected to be a reference, value given in /home/dierenvr/public_html/libraries/joomla/cache/handler/callback.php on line 99
 |
 |
 |
| Geschreven door Ria |
| maandag 09 mei 2011 19:02 |
Hoofdstuk 19 Dat was me het avontuur wel met al die zwarte pieten. Nadat we weer alleen waren, want baasje ging weer weg zoals iedere dag, gingen we beide op de vensterbank liggen in de hoop een zwarte piet te zien. Kleintje zag opeens iets klein en wit voorbij zweven. Ik miauwde dat het wel aan zijn ogen zou liggen. Totdat ik het ook zag, het werden er meer en meer. Als het de grond raakte bleef je zien waar het lag, heel vreemd. Het duurde niet lang of we konden de huizen aan de overkant niet meer zien, de lucht was bezaaid met die witte dingen die op de grond bleven liggen. Het werd witter en witter, alles was binnen korte tijd bedekt met dat witte spul. Tegen de tijd dat baasje moest terugkomen en het al donker zou moeten zijn, was het helemaal niet zo donker, integendeel, het leek wel of dat witte spul licht gaf! Toen baasje thuiskwam zagen wij precies waar hij had gelopen. Baasje deed de deur open en klopte zijn jas af, al dat witte spul vloog op de grond. Maar hoe vreemd, hier bleef het niet liggen, het was meteen weer verdwenen. We snapten er niets van. Baasje deed de deur naar ons buitenplaatsje open en kijk, ook hier was alles wit. Toen wij voorzichtig buitenkwamen kreeg ik van dat witte spul op mijn hoofd. Dat was koud, ik schudde mijn hoofdje en hup alles was er weer vanaf. Ik rook voorzichtig aan dat witte spul, en moest meteen niezen. Mijn voetjes werden ook koud, maar ik vond dat witte spul wel interessant. Leuk om te spelen dacht kleintje en wierp met zijn pootje wat van dat witte spul op mijn ruggetje. Dat kon ik ook en even later waren wij heerlijk in dat witte spul te spelen. Nadat we uitgespeeld waren gingen we naar binnen om te eten. Allebei waren we nat en dat witte spul was verdwenen. Ik likte mijn vachtje weer mooi en ging heerlijk bij de kachel slapen. Er gingen een paar weken voorbij toen baasje niet op de normale tijd ging slapen. Wel hoorden we de hele avond al knallen en zagen we overal wat lichtflitsen maar dat vonden we niet erg. Op een gegeven moment ging iedereen naar buiten en binnen een paar minuten was het geknal en geflits echt overal.  De ene knal was nog harder dan de vorige, ik was er niet bang voor. Tenslotte zat ik veilig achter het raam te kijken naar dat alles. Ik bedacht toen dat het wel eens die jaarwisseling zou zijn, vandaar al dat geknal. Het geknal en geflits duurde een hele poos, ik was allang in dromenland, toen baasje thuiskwam. Hij aaide ons allebei even en ging meteen slapen. Omdat het lekker warm op bed was kwamen kleintje en ik er gezellig bij liggen. Zo sliepen wij een hele tijd, het was allang licht, toen baasje wakker werd. Baasje was net zijn bed uit toen de bel ging, benieuwd wie dat zou zijn liep ik alvast naar de deur. Kleintje was ondertussen weer op bed gekropen, angstig als zij was. Het waren twee mensen die ik ondertussen wel kende dus begroette ik hen ook. De hele dag ging de bel en kwamen er mensen en gingen na een poosje weer weg. Ik was blij toen het weer avond was en we weer met zijn drieën waren. 
|
| Laatste aanpassing ( maandag 16 mei 2011 19:43 ) |
