Hoofdstuk 12

De volgende morgen werd baasje dus wakker met 2 poezebeesten naast hem op bed.i k had het eigenlijk allang willen vertellen, maar door mijn avontuur op straat was ik dat even vergeten. Mieppie was hier al bijna een week, baasje was naar een kattententoonstelling geweest en zag daar een groot poezebeest in een kooitje. Het bleek dat zij niet werd tentoongesteld maar zat te wachten op misschien een nieuw baasje. Zij was al iets ouder en het schijnt dat mensen oudere dieren niet meer willen of zo. Mijn baasje dacht meteen aan mij, dan had ik een speelkameraadje. En dat poezebeest had meteen een nieuw baasje, mens en dier blij toch?Toen ik dus mieppie voor het eerst zag schrok ik wel, zij was toch wel erg groot en dik!  Maar eigenlijk vanaf het begin konden we het goed met elkaar vinden. Baasje werd wakker, gaf eerst een aai over mijn kopje en toen een aai over mieppie zijn rug. Ik keek eens naar mieppie, ze was inderdaad wel iets te dik hoor,  wat een groot lijf zeg daar kon ik wel twee keer uit!



   


Ik besloot die dag haar maar eens wat oefeningen te laten doen voor haar conditie. Baasje had waarschijnlijk inmiddels ook ontdekt dat mieppie wat zwaar was, want hij riep iets van we zullen je maar moppie noemen in plaats van mieppie.  Daar was ik het helemaal mee eens, als hij mij kleintje noemt omdat ik vrij klein ben, moest zij ook een passende naam hebben vond ik. Afijn, baasje ging weg en wij zaten nog te eten toen ik aan moppie het voorstel deed. Daar was zij het helemaal niet mee eens, stel je voor, aan haar conditie mankeerde niets. Na het eten ging zij dus heerlijk op de bank liggen om een tukje te doen. Dat had ze gedacht, zij lag net uitgestrekt met haar staart zachtjes kloppend op de bank, toen ik op de bank sprong en met haar staart begon te spelen! Eerst heel zachtjes maar naderhand steeds feller en feller totdat ik mij klaarmaakte om
een sprong op haar rug te maken. Ik zette mij af en tjoep bovenop haar rug! Moppie schrok daar van en sprong van de bank af en rende de kamer in achtervolgt door mij natuurlijk. Wij renden de kamer in, kamer uit,slaapkamer in, slaapkamer uit zo naar de keuken. Onder het rennen miauwde zij ondertussen, hou op hou op. Maar ik deed net of ik het niet hoorde. Via de keuken sprong ze op de bank en ging in aanvalshouding zitten. Hoge rug, staart recht omhoog en blazen. Oeps, meteen brak ik het rennen af en stond tegenover haar. Een beetje geschrokken miauwde ik dat we aan het trainen waren voor haar conditie.Hijgend miauwde ze als antwoord dat haar conditie prima was.

 Links kleintje 1985

Toen moest ik zo lachen, zij nog hijgend en ik had nergens last van, wat een conditie! Zij begreep nu wel waarom ik lachte en ging gewoon zitten. Opeens besprong ze mij dus ik vluchtte van haar weg. Wij renden het hele huis door. Na vijf minuten waren we allebei behoorlijk moe.Wij hadden heerlijk gespeeld, ik had mijn speelkameraadje gevonden. Uiteindelijk vielen wij beiden in slaap, en lagen we dicht tegen elkaar aan. Na een verkwikkende slaap werden we beide tegelijk wakker. Ik had een geweldig idee om de conditie van moppie te verbeteren. Ik vertelde tegen haar dat ze bij de muur moest staan en beide voorpoten zo hoog mogelijk tegen de muur moest krijgen. Dat vond zij wel een goed idee, ik vertelde haar wel dat ze voorzichtig moest zijn met haar nagels. Even later stonden wij beide tegen de muur met onze voorpootjes zo hoog mogelijk.
Wat moet dat een komisch gezicht zijn geweest, maar gelukkig waren wij alleen thuis.  Natuurlijk gebeurde dat wat ik gevreesd had. Tijdens een van onze oefeningen kon zij het evenwicht niet bewaren en kwamen haar nagels automatisch tevoorschijn. Een heel stuk behang was met haar pootje meegekomen! De oefening was meteen afgelopen.Beteuterd stonden we de schade op te nemen. Wij wisten niet hoe dat te verhelpen dus gingen we ieder in een andere kamer slapen. Het werd al donker toen baasje thuiskwam.  Oei, oei nu zou er wat zwaaien! Ik liet me niet zien, ook moppie was nergens te bekennen. Dat vond baasje natuurlijk heel vreemd en hij begon ons te roepen. Aarzelend kwam ik te voorschijn en liep naar hem toe.

Gelukkig kreeg ik een aai over mijn bolletje, niks aan de hand dus dacht ik. Even later kwam ook moppie tevoorschijn en ook zij kreeg een aai. Baasje ging het eten voor ons klaarmaken en wij liepen ongeduldig rond zijn benen. Hij wilde onze etensbakjes neerzetten toen zijn oog viel op het kale stuk muur. Kijkend naar ons en toen naar de muur werd het duidelijk voor ons dat de schade ontdekt was. Afwachtend zaten we beide op de vloer. Op boze toon zei baasje iets en zette onze voedselbakjes neer. Nog steeds wachtend keken we baasje heel schuldbewust aan. Toen zei baasje iets van dat wij het niet konden helpen en dat hij niet kwaad was en
het alleen jammer vond.  Aarzelend gingen we naar onze voedselbakjes toe en begonnen te eten. Beide hadden wij niet zo’n honger dus aten we maar een klein beetje en gingen naar baasje toe om het goed te maken.  Moppie ging aan de ene kant staan en ik aan de andere. Gezamenlijk liepen we om baasje zijn benen heen en gaven kopjes. Gelukkig was baasje inderdaad niet kwaad, want hij aaide ons eens stevig en riep
allemaal aardige woordjes naar ons.  Dat was allemaal met een sisser afgelopen. Wij voelden ons natuurlijk wel schuldig maar nu alles weer goed was hadden we opeens weer honger, gek was dat eigenlijk. Die avond gingen wij beide expres veel bij baasje zitten die zichtbaar genoot van al die aandacht. Toen we eindelijk allemaal gingen slapen had ik het gevoel dat wij het reuze getroffen hadden met zo een baasje. Die nacht hebben wij met zijn drieën heerlijk geslapen.