HOOFDSTUK 10

Na een heel onrustige nacht werd ik al heel vroeg wakker van de vogels. Wat een kabaal konden die vogels maken zeg, mijn maagje knorde aan de gedachte van voedsel. Maar een vogel is ook voedsel dacht ik, ik maakte me heel klein opdat de vogels mij niet zouden opmerken. Overal waren nu vogels te horen, alleen ik zag ze niet ik hoorde ze alleen !! Mijn maagje begon nu toch echt te knorren van de honger, alleen waar kon ik voedsel vinden ?? Ik sprong uit de boom en ging eerst even zitten, ondertussen de omgeving goed in de gaten houdend. Rustig begon ik mijn vachtje schoon te maken, eerst mijn ruggetje toen mijn buikje  en als laatste mijn beide pootjes. Ik probeerde mij te herinneren waarheen ik was gelopen en ging op weg. Rook ik daar vis??  Het leek er wel op, daar lag een stukje vis, dat kwam goed van pas zeg. Nu had ik tenminste iets in mijn maagje, het was wel niet wat ik gewend was maar alles beter dan niets. Foei dat was wel zout, nu nog iets te drinken.

Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Na enkele kilometers gelopen te hebben rook ik iets bekends. Even goed nadenken, oh ja hier had ik gisteravond die kat de weg gevraagd naar mijn baasje. Zou die aardige kat nog thuis zijn ?? Ik kwam dichterbij en zag die kat in de zon liggen. Voorzichtig begroette ik hem. Verbaasd miauwde hij terug, hij dacht dat ik inmiddels mijn baasje wel had gevonden. Nadat ik hem verteld had dat ik de hele nacht in een boom had gelegen en vreselijke dorst had, bood hij mij spontaan zijn volle drinkbak aan.