HOOFDSTUK 6   

Veel veel later, het zonnetje was al van mijn lijfje weg, werd ik wakker. Ik strekte mijn lijf, eerst mijn voorpootjes languit naar voren daarna mijn  achterpootjes helemaal naar achter kromde mijn ruggetje en sprong
van de bank af. Eerst even wat eten en drinken, van slapen wordt je hongerig. Nadat ik gegeten had lebberde ik wat water uit mijn bakje. Even later zat ik op mijn gemak mijn lijfje te poetsen, al die haren moeten 
netjes en glad liggen.  Ik stond op en ging naar de ruimte waar ik het gesnurk had gehoord.  Het was doodstil, geen geluid te horen en hola zelfs die mens was weg. Hoe kon dit nu, ik had niets gemerkt. O jee als ie mij maar niet alleen achterliet in deze ruimte, ik hoopte dat ie snel terugkwam.  Afijn dat gaf mij de gelegenheid om alles eens haarfijn te onderzoeken  Eerst maar even onder het bed kruipen, jemig wat een ruimte, van hier gezien was alles nog groter.  Rechts van mij was een vierkant waar licht doorheen kwam, maar dat was veel te  hoog voor mij om daar bij te kunnen. Recht voor mij rook ik heel vaag de geur van mijn voedsel. Het kwam niet van mijn voedselbak want die stond ietsjes verderop.  Even kijken waar dat vandaan kwam. Toen ik daar bijna was merkte ik dat waar ik mijn pootjes neerzette het niet meer  zo zacht was en als ik nu liep hoorde ik een zacht getik telkens als ik verderliep. Daar was een heel groot vierkant waar licht vandaan kwam.  Er stond een groot iets voor maar daar kwam die geur niet vandaan, het kwam van boven mij. Hupsakee, ik stond erbovenop. Jemig, nu rook ik heel sterk mijn voedselgeur, het kwam van iets ronds dat iets verder stond. Ik sloop er voorzichtig heen, snuffelde even en besloot het ding een tik te geven. Dat hielp dus niets, nog maar eens. Nu schoof het hele ding een eind weg en viel om. Plotseling werd mijn aandacht getrokken door iets wat achter het grote vierkant vloog.

" Jij bedoelt waarschijnlijk met groot vierkant het raam" zei tobi met zijn zwaardere wijze stem. Af en toe komt tobi er tussen, want ik moet nog veel mensentaal leren hoor. Maar goed ik zag dus iets vliegen achter het hoe heette dat ook weer oh ja raam.  Het leek wel een vogel, even wat dichterbij zien te komen. Ik keek of ik dichterbij kon komen, maar oeps wat is dat hoog zeg, ik zie overal  groene dingen en mensen lopen, heel interessant hoor.  Maar waar was nu toch die........... zoefff daar dus.  Ik wilde al springen maar besloot toch even te kijken hoe hoog het nu werkelijk was. Voorzichtig naderde ik de rand en boem, ik stootte mijn arme neusje zodat ik verschrikt terugdeinsde. Er zat iets tussen buiten en hier waardoor ik niet weg kon. Nu pas merkte ik dat er geen wind was in de ruimte waar ik was. Zou dat er mee te maken hebben ? Afijn, ik bleef een heel lange tijd kijken naar al die dingen daar aan de andere kant, wat was er veel te zien. Daar werd ik zo moe van dat ik mijn mandje opzocht en heerlijk een dutje ging doen.