HOOFDSTUK 5  

De volgende dag werd ik wakker doordat ik het heel warm kreeg. Ik lag dus lekker in de zon die precies in mijn mandje scheen. Gelukkig weet ik dat het warme ding daar buiten zon wordt genoemd. Ik besloot om de omgeving binnen maar eens rustig te verkennen.  Zo te horen aan het gesnurk was baasje nog in dromenland. Eerst stapte ik de ruimte in waar baasje naar dat kastje keek met die geluiden en mooie kleuren. 
Oh ja dat had ik nog vergeten te vertellen.  De eerste keer dat het donker werd in mijn nieuwe omgeving, vreemd was dat. Baasje deed iets en plotseling werd het weer licht, alleen was dat licht anders van kleur. Hij ging rgens op zitten, later begreep ik dat het de bank was, en drukte op een knopje van een kastje dat baasje in zijn hand hield. In de hoek van de ruimte hoorde ik plotseling geluiden en zag een heleboel kleuren.Ja ja wij poezen kunnen natuurlijk ook kleuren zien, stel je voor zeg alles alleen  maar in zwart/wit te kunnen zien, wat saai zou dat zijn. Plotseling zag ik iets in dat kastje wat op een poes leek, voorzichtig kwam ik dichterbij. Dat was een hele grote poes zeg, veel groter dan ik.  Ook had die poes een heel andere kleur. Nieuwsgierig ging ik voor dat kastje zitten en keek naar dat grote beest. Ik ging er eens goed voor zitten om die grote poes eens goed te bekijken.
Ook hoorde ik allerlei geluiden die ik niet kon thuisbrengen maar mij ergens wel bekend in de oren klonken. Ik strekte mijn poot en wilde die poes aanraken. Die poes was hard en gaf een licht schokje !! 
Wat was dat nu weer??

Plotseling hoorde ik baasje vreemde geluiden maken, ik keek om en zag baasje vreemd op de bank kronkelen en rare geluiden maken. Zou dat ook lachen zijn ?? Ik dook al in elkaar omdat ik elk moment verwachtte dat baasje van de bank zou springen en alle ruimtes zou inrennen.  Nee hoor, eindelijk leek baasje weer gewoon te worden, alleen zag ik langs beide  ogen iets glinsteren. Baasje hikte nog even, nam zijn bril van de neus en begon in zijn ogen te wrijven.  Nou als dat lachen was, vreemde manier hoor. Veel later begreep ik dat baasje en alle andere wezens die ik mensen moet  noemen van tobi inderdaad op die manier lachen.  Ik was dus op onderzoek uit in mijn nieuwe omgeving. Daar stond die bank, wat was dat hoog zeg. Even meten, afzetten en hup ik zat ook op de bank. Ik kon nog hoger, dus hup nog een keer springen. Prinsheerlijk lag ik daar bovenop de bank, het zonnetje scheen vlakbij en geduldig wachtte ik totdat de zon precies op mijn lijfje scheen. Heerlijk wat een leventje zeg, lekker warm was die zon hoor. Overmand door geluk liet ik mijn kopje tussen mijn pootjes zakken en even later sliep ik.