Na de lange koude winter kwam er, na een natte lente, de zomer.
Die zomer was ontzettend heet.
In die zomer was je net 1 jaar geworden.
En of het nou warm was of koud het kon jou niks schelen, je kon overal tegen.
Na deze hete zomer, waarin je veel aandacht had gehad van ons, kwam daar de herfst.
En zo mooi als de zomer was geweest, zo nat was de herfst.
Steeds vaker ging het stuk plastic voor je hok om de regen buiten te laten.
Zo kon je wel minder naar buiten kijken maar ik moest toch wat.
Koning winter was dit jaar wel heel erg koud, het vroor soms wel 14 of 15 graden.
Je gordijn bleef ervoor en om het uur kreeg je vers water met suiker.
Koud heb je het niet gehad die winter.
Het was ons opgevallen, dat je je brood had laten staan.
Dit was niks voor jou, toch had ik niet in de gaten dat er iets mis was.
Ik kwam er pas achter toen ik terug kwam van boodschappen doen.
Je zat nog steeds in je nachthok, dit was niet goed.

Nu was ik toch echt ongerust.
Voorzichtig opende ik het nachthok, wat zou ik te zien krijgen?
Geschrokken deed ik een stapje achteruit, stilletjes was je heen gegaan.
Je zat nog in de slaaphouding met je oogjes nog open.
Waarom was je nu toch dood gegaan?
Aan je leeftijd lag het niet, je was net 2 jaar geworden.
Ziek was je ook niet, wat was er toch gebeurd?
Misschien was je wel ergens van geschrokken, we zullen het nooit te weten komen.
Nooit kan ik je nog optillen en knuffelen.
Ook je rauwe tongetje zullen we nooit meer kunnen voelen.
We zullen je heel erg gaan missen kleine vriend.
Ik weet niet of er nog een ander konijn in je hok zal komen.
Vergeten zullen we je niet kleine vriend.
Vaarwel lieve Oscar, je was een lief konijn.
Waar je nu ook bent je blijft in onze gedachten.