Verdorie ik begreep je niet.
Het spijt me, ik wist het niet.
Ik gaf je je eten en drinken, maar je liet het staan.Je kon geen hap door je keeltje meer krijgen.
Ik heb alles geprobeerd, sheba, zalm, brokjes, niks wilde je.
Zelfs melk of water, ook dat hoefde je niet meer.
Lieve lieve Mien, wat was er toch met je?
Oud en Nieuw was voorbij, ik hoopte dat je beter zou worden.
Ik wilde het nog even aanzien en dan zou ik toch naar de dierenarts gaan.
Onze buurvrouw, diegene zonder hond, hield mij buiten aan.
Het was 3 januari, die datum vergeet het nooit.
Ze zag ook dat je erg ziek was geworden.
Het regende die dag erg hard, maar jij liet je gewoon nat regenen.
Je levenslust was helemaal weg.
Waarom toch Mien.

Was je dan zo ziek dat je dood wilde?
Wilde je mij dat vertellen?
Het enige dat je nog deed was dat vieze putwater drinken.
Wij hadden besloten om de dierenbescherming te bellen.
Je was een zwerfkat en oppakken konden we je niet.
Deze mensen brachten je naar het asiel om je daar te behandelen.
Ik had al gezegd dat als je weer beter was ik je zou op komen halen met kattenman
Want 1 ding was zeker, je hoorde niet in het asiel thuis.
Die volgende dag, het was een donderdag, belde ik het asiel op.
Ten eerste kreeg ik te horen, dat jij geen poes was, maar een kater.
De mensen vonden het raar om een kater Minoe te noemen, wist ik veel.
Ondanks het vele drinken dat je had gedaan, hadden ze je een infuus gegeven.
Je was uitgedroogd.
Dit was voor mij echt onbegrijpelijk.
Die ochtend zou de dierenarts komen voor eventuele verdere behandeling.

Je ademhaling was ook achteruit gegaan.
Ik hield mijn hart vast, zou ik je nog terug zien?
De dierenarts nam je mee naar zijn praktijk.
Helaas je was te ziek, niemand kon je nog redden.
Dit was een hele bittere pil, je hoopt op genezing, en dan krijg je zoiets te horen.
Je was heengegaan.
Lieve lieve Minoe, we missen je zo.
Iedere ochtend hoor ik nog je gemiauw.

Steeds kijk ik in het mandje, oh nee, Mien is er niet meer.
De buurvrouw, eigenaresse van de 2 katers, en ik hebben om je gehuild.
Ook de kattenman heeft een traantje moeten wegpinken
Je was ook zo'n lieve kater.
Met je eigenaardige manier van melk drinken.
Nooit zullen we je vergeten.
Ook je vriendjes missen je en zoeken waar je bent.
Helaas, je bent er niet meer, ik mis je zo.
Het zal een hele tijd duren voordat ik het verdriet verwerkt hebt.
Ik weet dat je die jaren bij ons gelukkig was.
Het ga je goed in de kattenhemel lieverd.

overleden op: 06-01-1997