Vreemde katten mochten absoluut niet in de tuin komen.
Met zijn drietjes verjoegen jullie hem of haar.
Deze tuin en de tuin van de buren, dat was jullie territorium.
Eens per week kwam de kattenman (mijn broer) bij ons op visite.
Ook hij was helemaal weg van jou.
Na het eten ging hij altijd even naar Minoetje toe.
Je sprong dan op zijn schoot en je lag dan heerlijk te spinnen.
Kusjes geven dat kon je ook als de beste.
Het enige waar je wel een hekel aan had was als iemand je optilde.
Jammer maar ja, je was nu eenmaal geen geboren en getogen huis-tuin en knuffelkat.
Ik liet het maar zo, als je niet wilde nu dan niet toch.
Iedere zomer als de barbeque weer aan was, kwam je ook een hapje halen.
Zittend en wachtend op het konijnehok, wachtte je geduldig af.
De hond op de grond en jij op het hok.

Allebei wisten jullie dat er altijd wel iets over bleef voor jullie.
Zodra je buikje weer vol was ging je weg naar de andere buren.
In de zomer van het jaar 2000 viel mij op, dat je wel heel weinig meer at.
Na een paar stukjes kip ging je alweer terug naar de buren waar ze geen hond hadden.
Wel hadden ze daar een lekkere put waar regenwater inzat.
Jij dronk daar vaak uit maar meerdere katten doen dat.
De buren hadden trouwens ook een leuke gieter, ook daar dronk je uit.
Iedere morgen als bij mij de wekker ging, stond jij al bij de deur op wacht.
Je kreeg altijd een bakje menu met brokjes.
Balu, onze hond toen, kreeg ook een likje.
Zo voorkwam ik dat de hond jaloers werd.
Het leven ging door en jouw schuurtje ging plat.
Gelukkig was het hartje zomer dus dat was niet zo erg.
In diezelfde tijd ging ons buitenkonijn dood.
Zielig voor hem en mij, gelukkig voor jou.
Nu had je een eigen huisje met nachthok.
Je mandje deed ik erin en voila, je huis was klaar.

In eerste instantie vond je het maar niks.
Je verbleef liever in het buitenhok.
Totdat ik op het idee kwam om een kussen in het nachthok te leggen.
Nou dat bleek dus een prima idee.
De zomer ging voorbij en het werd kouder en natter.
Gelukkig was het in je nachthok droog.
Toen de vorstperiode kwam deed ik er een bodywarmer in.
Koud heb je het niet gehad, daar zorgde ik wel voor.
Helaas, na de Kerst ging het niet goed met je.
Je at slechter en ik dacht nog die heeft ergens anders zijn maal gehaald.
Helaas.....niks was minder waar.
Je ging steeds vaker krols miauwen.
Volgens mij wilde je mij wat vertellen.