| Hoofdstuk 01 Jij kwam aanlopen |
 |
 |
 |
| Geschreven door Ria |
| zondag 26 oktober 2008 18:17 |
|
Al vanaf het prille begin, dat wij hier kwamen wonen, was jij er ook. Alweer zo'n 15 jaar geleden kwam je bij ons buurten. Ik was gelijk verliefd op je en gaf dan ook graag een schaaltje melk aan jou. Verder had je zo je eigen adresjes verzameld in de loop der jaren. Je zorgde wel dat je niets tekort kwam, gelukkig maar. Het kwam zelfs voor dat we jou soms dagen niet zagen.  Toen je eenmaal door had dat je weer een adresje had die je te eten wilde geven, besloot je om vaker te komen. Alleen in die tijd hadden wij een hond. En meestal gaan honden en katten niet samen. Lieve poes, jij deed onze hond niks, en wij probeerde onze hond aan jou te laten wennen. Via onze achterburen hoorden we dat je daar weleens naar binnen mocht. Je kreeg daar eten, soms wat vlees of vis, en dan ging je lekker binnen slapen. Je had het geluk dat je boven mocht slapen want ook zij hadden een hond. Toen kwam voor ons de droevige tijd dat de hond was overleden. Je maakte daar dankbaar gebruik van door ook bij ons binnen te komen. Ik zette je dan op de wasmand en jij bleef daar rustig zitten. Wat was je toch een schat van een kat. Soms als ik lekker lag te zonnen kwam je af en toe knus bij mij liggen. Zo probeerde we samen van de zon te genieten. Maar goed er kwam dus weer een nieuwe hond in ons leven. Met warme dagen lag die hond in de koele gang en kon jij dus rustig bij mij komen liggen. Je vertrouwde mij volkomen en wist dat ik je nooit expres iets aan zou doen. Ooit heb je ons eens goed geholpen, iets waar wij je altijd dankbaar voor zullen zijn. Er zat namelijk een rat in het afvoerputje brrrr. Lieve minoe, je hebt echt uren en uren op wacht gezeten, Maar dankzij jouw aanwezigheid en je geur durfde de rat niet echt te komen. En wij maar denken wat zit dat beest daar toch? Tot op een dag dat wij hem ook zagen. Dat was dus knapjes schrikken. |
| Laatste aanpassing ( maandag 22 juni 2009 09:42 ) |
