Hoofdstuk 02 Je was gedumpt.!!!! PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Ria   
woensdag 15 oktober 2008 17:07

 


De zomer ging langzaam voorbij, en het weer werd kouder en natter.
Wat had ik een medelijden met jou Garfield.
Ik had je zo graag een warm huis gegeven maar, helaas Stoney en de vogels zijn het daar niet mee eens.
Als het regende lag je hele dagen in je mandje, soms onder de struik, later onder de tuintafel.
Zodra het echter droog was, kwam je weer tevoorschijn om je te laten drogen, door de zon.
Tenminste als hij scheen.
Je was echt een kat voor mij.
Weet je waarom? Je liep nooit verder dan twee huizen en kwam dan weer gauw terug.
Niks geen nachten weg blijven, niks geen dagen wegblijven, je was er altijd.
Ook begon je te luisteren naar je naam.
Op een dag kwam ik terug van boodschappen doen en zag ik jou op het schuurdak lopen.
Ik begroette je, en ja hoor, daar kwam je al aan gelopen.
Er waren wel dagen dat ik je zocht en dan zat je dus bij de buurvrouw.
Je wist toch dat ze daar twee katers hadden.

 


Dezelfde katers waar jij bang voor bent als ze bij mij komen eten iedere morgen.
Bij diezelfde buren loopt nog een kat, die daar de wacht houdt.
Ja, en helaas voor jou, maar die kat beschermt dat territorium.
Dus dat werd blazen en bulken tegen elkaar.
Zelf denken de buurvrouw en ik dat je in wezen een hele bange kat bent.
Je wacht altijd af en klauwt niet gelijk.
Op een dag, ja hoor, die andere kat kwam in onze tuin.
Je lag wel te slapen maar werd al gauw wakker.
Sluipend liep je op hem af, nu was hij op jouw terrein.
Samen gaven jullie toch een concert.
Ik ben maar tussenbeide gekomen met een kopje water.
De indringer was zo weg en Garfield kreeg een dikke knuffel.
Ik wilde die kat niet in mijn tuin.
Tot mijn verbazing liep je even later via een omweg die kat achterna.
Nou vraag ik je, nu toonde je geen angst.
Gelukkig kwam je snel weer terug, zonder verwondingen.
Je ging gewoon weer slapen alsof er niks was gebeurd.
Vreemd, vreemd, vreemd.

Laatste aanpassing ( maandag 24 augustus 2009 19:56 )