Ik besloot de gok te wagen en zette je op de grond.En weet je wat je toen deed ? Je vond die wereld op de grond veel te groot,

gauw zocht je een plekje onder de stoel.

Daar was het lekker donker en niet zo groot.
Ook kon je van daaruit alles goed bekijken.
Voorlopig bleef je daar lekker zitten.
Je schoteltje met eten zette ik op de grote tafel.
Nu moest je toch een keer onder die stoel uit komen.
Helaas, je bleef zitten waar je zat.
Dan maar oppakken en je er zelf naar toebrengen.
Dat werkte een stuk beter.
We kwamen er achter dat je een echte zonaanbidder was.
Vaak deed je dan een vleugel omhoog, zodat de zon er onder kon schijnen.
Het was vertederend om te zien, zou je dit doen omdat je de warmte van je nestje miste?
Waarschijnlijk wel, hoewel alleen jij weet waarom, wij kunnen het alleen maar gokken.

We doopte je met de naam Dorus.
En weet je, soms leek het alsof je naar die naam luisterde.
Ook was je vaker uit je kooi dan erin.
Vele uren was je aan het dommelen op de leuning van de stoel.
Toen je eenmaal goed gewend was aan je nieuwe leventje, ging je een stapje verder.
Help, je probeerde te vliegen.
Eerst was het nog droogvliegen, je sloeg je vleugels dan uit maarrrr, je bleef zitten.
Toen je vleugels eenmaal sterk genoeg waren vloog je echt.
Helaas voor jou had je verzorgster cactussen voor het raam staan.
Waarom vloog je toch steeds daarin?
Begreep je dan niet dat die dingen prikken?
Gelukkig had je het gauw door en vloog je niet meer naar die prikkels.
Weer een overwinning.