Het verhaal gaat verder. Helaas Je wilde zelf naar je bak gaan ja je had ook je trots maar vaak had je de kracht niet meer om er uit te komen .Je vermagerde per dag. Van de zware kater die je vroeger was , was niks meer over. Door de medicatie kon je nog een beetje overeind komen  maar niet lang...Je bleef liggen zoals wij je neerlegden.Zo kon het echt niet langer dat zagen we ook wel. Er kwam ook slijm uit je bek en je rook niet fris meer, Je baasje en ik hebben gehuild het was zo in en in triest maar het ging zo niet langer. De kinderen kwamen nietsvermoedend uit school en voor de laatste keer gingen jullie gezamelijk naar de dierenarts.

Iedereen heeft uitgebreid afscheid kunnen nemen van jou taat. Totdat je voorgoed je ogen kon sluiten. Er waren ontstekingen in je bek gevonden vandaar de stank en de slijtage van je pootjes hadden je de das omgedaan. Je was oud en je lichaam was op. Maar wat zullen we je missen lieve taat. Ik kijk nog steeds naar de nu altijd lege vensterbank geen taatje meer die mij aankijkt. Je was altijd zo heerlijk aanwezig. Ook je maatje mist je heel erg hij is je aan het zoeken. Buiten loopt hij te bulken om jou te roepen maar helaas je komt nooit meer terug. Wij zullen goed voor je maatje zorgen. Jij bent nu bij de regenboogbrug in het kattenparadijs. Taat fijn dat wij toch nog goede maatjes zijn geworden. Je had een pracht leven  met een liefdevol gezin. Lieve taat bedankt en wij zullen je heel erg missen.............

Overleden op: 5 januari 2008