Hier het vervolg. Normaal gingen jullie ieder jaar met de grote vakantie naar een dierenpension Ook leuk maar niet ideaal.Wij kregen een veel beter idee, ik de buuf zou voor jullie zorgen. Lekker in jullie eigen omgeving blijven  en zo kon onze band tussen juliie en mij nog hechter worden. Nu moet ik eerlijk  vertellen dat ik het in het begin doodeng vond om jullie naar buiten te doen. Stel jullie kwamen niet meer naar huis terug? Allemaal loze angsten jullie maakten gewoon een rondje en kwamen gewoon terug om in de zon te gaan liggen mits die scheen natuurlijk. Ik heb genoten van die tijd. Lekker knuffelen jij was echt een knuffelkat (de rode) en liet alles toe.Zodra ik binnen kwam sprong je van de vensterbank af ( daar zat je altijd te wachten) en ging je gelijk kopjes geven . Zo lief! Er was een keer dat je ook pillen moest slikken dat ging een stuk minder goed. Ja ga er maar aan staan een kat pillen geven dat gaat niet lukken vaak.Gelukkig was daar mijn man (buurman)  en samen hebben we het gered, Ach alles ging gewoon zijn gangetje. Je kon echt merken dat jullie oude bessies waren geworden. De tijd dat jullie iedere dag kwamen buurten was voorgoed voorbij Het werd te ver. Zo heel af en toe kwamen jullie nog wel eens,  maar het ging heel moeizaam.

De heg was inmiddels vervangen door een muur en ja jullie moesten toen wel heel ver omlopen. Jammer maar het was niet anders... Het  jaar 2008 een donkere  maand voor ons allemaal. Voor de kerst 25 dec  zo vertelde jouw baasje zakte je zo maar ineens door je pootjes .PANIEK! Wat was er met je aan de hand? Dat werd dus een ritje dierenarts. Er werden foto's gemaakt bloed afgenoemen  en je kreeg druppels mee naar huis. Helaas het scheen niet veel te helpen. Je vrouwtje had een mooi hoekje voor je gemaakt met dekens en een kruikje. Eten deed je al niet meer en staan ging ook al niet. Je zelf schoon houden had je ook de puf niet meer voor. Foute boel dus. Gelukkig heeft je maatje je goed schoongehouden . Je lag daar maar te liggen en denken van wordt ik nog beter. Je uitdrukking was in en in triest.  Drinken deed je wel veel te veel eigenlijk. Utamu heeft je echt tot het einde toe verzorgt bedankt hiervoor utaam!.Wij de buuf en ik hielpen je naar de bak en met een gepikeerde blik liet je alles maar begaan. Samen  met je baasje hebben we je de laatste weken van je leven goed verzorgd. We zagen wel dat het niet goed ging maar ja je blijft hopen toch? Het vervolg hiervan lees verder op hoofdstuk 09.